یادداشت سر دبیر
علی صدر
چه بهاری است خدا را که در این دشت ملال
لاله ها آینه ی خون سیاووشانند
)شفیعی کدکنی(
امسال هم سال نو را با التهاب جنگ و غم از دست دادن عزیزانمان آغاز می کنیم. نمی دانم تا زمانی که شما این صفحات را از نظر می گذرانید چه اتفاقاتی افتاده باشد. در این روزگار دیگر پیش بینی های منطقی و اصولی مقدور نیست. با کسانی سر و کار داریم که ممکن است هر آن نظرشان عوض شود.
از سوی دیگر سرعت این اتفاقات است. واقعه امروز، چند هفته دیگر به تاریخ پیوسته. بنا بر این مطلبی که امروز در ۲۵ فوریه می نویسم تا زمانی که شما این خطوط را می خوانید، احتمالا زیر هزاران خبر و واقعه دیگر دفن شده است.
التهاب و نگرانی از یک کشتار و کشتارهای جمعی دیگر چه به صورت جنگ و حملۀ نیروهای خارجی و چه سرکوب دوبارۀ معترضین توسط حکومت به شدت وجود دارد. این بحران ولی با بحران های قبلی تفاوت اساسی دارد. صرف نظر از نتیجۀ نهایی، زخم کشتار هزاران نفر در دی ماه ۱۴۰۴ بر قلب ملت ایران ماندگار خواهد بود. تا این زمان تعداد دقیق کشته شدگان به علت قطع ایترنت و خفقان خبری در ایران روشن نیست. حقیقت غیر قابل انکاراین است که تعداد کشته شدگان در دوشب بی سابقه بوده است. این کشتارها توسط اکثر کشور ها و سازمان های پاسدار حقوق بشر به شدت محکوم شده ولی چه سه هزار نفر و چه سی هزار نفر، یک نفرش هم نباید کشته می شد.
اعتراضات اخیر که به خاطر گرانی و سقوط ریا ل از بازار آغاز شد، به سرعت اوج بی سابقه ای گرفت. همزمان در خارج از کشور هم گروه های ایرانی با تمایلات و نظرهای متفاوت به تظاهرات و اعتراض دست زدند و در چند شهر بزرگ توانستند ده ها هزار نفر را گرد هم بیاورند و توجه مطبوعات و تلویزیون های محلی و کشوری را به مسائل ایران جلب کنند.
در اینجا لازم است نکته ای را مطرح کنم: ما به عنوان کانون فرهنگی ایرانیان، که سازمانی به ثبت رسیده به عنوان غیرسیاسی و غیر مذهبی و غیر انتفاعی است، باید در برخورد به جریانات سیاسی داخلی و خارجی در چهارچوب محدودیت هایی که برای ما توسط دولت فدرال تعیین شده فعالیت کنیم. بنا بر این، محور فعالیت ها و گفتمان ما باید از جنبه های عمومی مثل مسائل فرهنگی ـ هنری، حقوق بشر، صلح جویانه و خشونت پرهیز شکل بگیرد. در طول سی و هشت سال حیات کانون، عده ای از همشهریان از کانون خواسته اند که در مورد این و آن مسئلۀ سیاسی موضع بگیرد، و درحمایت یا اعتراض به روندی سیاسی مشارکت مستقیم داشته باشد. کانون هم با احترام همیشه توضیح داده که این گونه فعالیت ها از چهارچوب قانونی اختیارات آن خارج است.
در این چند هفته نیز تعدادی از همشهریان و اعضای کانون نظرات خود را راجع به برنامه های کانون از طریق ایمیل و یا حضوری با ما در میان گذاشتند. برخی خواهان تعطیلی تمام برنامه ها بودند و برخی کانون را تشویق به برگزاری برنامه های فرهنگی و فراهم آوردن محیطی برای گردهمایی در این روز های سخت کردند. کانون بر این باور است که برگزاری فعالیت های فرهنگی و هنری یکی از موثرترین راه های مبارزه با استبداد و دیکتاتوری است که سالها با تحجر فکری در تقابل با فرهنگ پویای ایران تلاش کرده است. در این راستا کانون همواره برنامه های پیش رو را با در نظر گرفتن شرایط روز تنظیم و تعدیل کرده است. امسال جشن بزرگ سالانه نوروز و برنامه های شاد را کنسل کرده، در حالی که دیگر برنامه هنری و فرهنگی پربار را برگزار می کند و از این سکو استفاده می کند برای گرامیداشت عریزان از دست رفته و در بند. به امید آنکه فضایی بوجود آید برای گرد همایی هایی در این دوران سخت.
در شامگاه جمعه سی ام ژانویه، کانون به همراه خانۀ ایران و انجمن متخصصین مجلسی برای ادای احترام به عزیزان کشته شده در ایران برگزار کرد. بیش از سیصد نفر از همشهریان در مرکز ایرانیان جمع شدند، شمع روشن کردند، آهنگ های ملی ـ میهنی زمزمه کردند و در سوگ ایران به یکدیگر دلداری دادند.
کانون بلافاصله بعد از آگاهی از کشتار اخیر، اعلام کرد که در کنار مردم ایران ایستاده است و نگرانی عمیق خود را برای امنیت و سلامت هموطنانی که با شرایط سخت و ناچوانمردانه دست و پنجه نرم می کنند اعلام می دارد. در این پیام آمده بود که «ما به عنوان یک سازمان فرهنگی متعهد به حفظ و تجلیل از میراث فرهنگی ایران باور خود را به حق مردم برای آزادی، حقوق بشر، عدالت و امنیت اعلام می کنیم. دل های ما با ایرانیان است، هم آن ها که در این روزهای سخت در ایران زندگی می کنند و هم آن ها که در کنار ما نگران عزیزانشان در ایران هستند.»
در این سی و هشت سال ما، به عنوان کانون فرهنگی ایرانیان در کنار شما و مردم ایران بوده ایم. یکی از دلایل مهم بقا و موفقیت کانون در این بوده که در عین حال که در چهارچوب قانونی خود عمل کرده، توانسته برنامه های فرهنگی با کیفیت بالا به جامعه ایرانی سن دیگو ارایه دهد. البته مسئولین و کارکنان این نهاد به طور شخصی می تواند هر عقیده و مرام و دیدگاهی داشته باشند ولی در چهارچوب کانون موظف به رعایت اساسنامۀ کانون هستند. وظیفۀ کانون پاسداشت و بزرگداشت فرهنگ پویای ایران است در این گوشۀ دنیا، برای هموطنانی که وابستگی و علاقه به این فرهنگ دارند.
در پایان، در پاسداشت نوروز باستانی، امیدوارم که بهار امسال با خود صلح و آرامش و سلامت برای جهان و بخصوص برای مردم داغدار ایران به ارمغان بیاورد.
